blik op de wereld villa basta stad genkAfgelopen week maakte ik een kleine trip naar het verleden en zag een groepje 12-jarigen werken rond hun blik op de wereld. Klonken de gesprekken tussen mij en mijn vrienden ook zo random? Dacht ik ook dat ik zo cool was terwijl ik er nog uitzag als een lief, klein, onschuldig wezentje? Ik sprong mee in de Villa Basta voiture langs begeleider Mathieu en volgde hem naar het project ‘Blik op de wereld’ in Genk. Het zesde leerjaar van basisschool De Schom uit Termien werkte er een hele dag rond voeding. In de voormiddag gaven de leerkrachten hen theoretische les over alles wat met voeding te maken heeft. In de namiddag werd de klas in twee verdeeld: het ene groepje volgde een kookworkshop, het andere groepje maakte een animatiefilmpje tijdens onze stop-motion workshop.

Meer dan knippen en plakken

Tijdens de workshop beperkt de theorie zich tot de eerste vijf minuten, aangezien we bij de Villa geloven in praktijkwerk. Hoe werkt stop-motion eigenlijk? ‘Je maakt een hele reeks foto’s, en als je die dan aan elkaar plakt krijg je een filmpje’, kan een van de leerlingen snel antwoorden. Dat klopt natuurlijk, maar begeleider Mathieu kon hun pas echt verbazen door te verklappen hoe een gewone video werkt: ‘Een gewone camera doet eigenlijk net hetzelfde. Als een filmcamera  bewegend beeld vastlegt, maakt die ook gewoon héél véél foto’s vlak na elkaar. Bij stop-motion maak je er eigenlijk gewoon minder dan normaal, want dat zou manueel wel erg lang duren.’ Woooow. Dat wist wel niemand van de groep.

Opgepast voor de kokosnoten

Per duo zitten ze samen om te brainstormen. Wat moet hun filmpje overbrengen? Wat willen ze vertellen? Sommige groepjes kribbelen enthousiast allerlei trefwoorden neer op papier, anderen tekenen al meteen een heel draaiboek uit. Nadat ze het eens zijn over hun boodschap, gaan ze aan de slag met hun set. Decors uittekenen, personages uit kranten knippen, tekstballonnen maken om de dialogen in uit te schrijven… er komt toch wel wat bij kijken! Er wordt zelfs echt fruit ingezet als castmember. Al leren we daar vooral uit bij dat kokosnoten moeilijk te kraken zijn en dat je toch maar best oppast als je een stukje appel wilt eten van een ander groepje.

Fight! Fight! Fight!

In de filmpjes geven de kinderen hun kritische kijk op voeding. Zo zie ik een groepje werken aan een filmpje over een gevecht tussen ongezonde voeding en gezonde voeding waarbij de chips en stukjes mandarijn in het rond vliegen. Een ander groepje maakt in hun filmpje duidelijk waarom voedselverspilling slecht is voor de wereld. Nog een ander groepje verzint de slogan: ‘Fritten zijn niet te fretten!’, dat uitgeroepen wordt door een zelfgetekende maag- en darmstelsel. In een voice-over vertellen ze erbij dat frieten misschien wel lekker zijn, maar dat ze zoveel ongezonde vetten bevatten dat je lichaam het eigenlijk niet zo graag heeft.

Fruitige liedjes

Het ‘filmen’ gaat eigenlijk nog het snelste van al. Met een tablet maken ze een hele resem foto’s, sneller dan het licht. Tijl (12) vertelt mij dat hij het dan ook heel leuk vindt om te doen: ‘Ik vind het leuk dat we hier niet stil moeten zitten en moeten zwijgen zoals op school. Mathieu geeft ook niet gewoon les zoals de meesters, hij laat ons meer zelf doen en helpt ons pas als het niet gaat.’ Ik ben wel benieuwd of hij nog eens iets zou willen doen met Villa Basta. ‘Ja zeker!’, begint hij enthousiast te vertellen, ‘Maar wel iets wat hier op lijkt, filmen vind ik wel cool om te doen. Zingen en dansen zou ik bijvoorbeeld niet echt zien zitten.’ Een liedje over groenten en fruit, het zou nochtans kunnen werken denk ik!

Toen ik twaalf was vond ik dat mijn vrienden en ik al bijna volwassen waren. Ik had over alles een mening en kwam daar ook voor uit (sommige dingen veranderen ook nooit). Maar hoe ouder je wordt, hoe meer je gaat nadenken over alles, en je dingen terug in vraag stelt. Je ontdekt dat niemand eigenlijk echt weet waar ze mee bezig zijn, ook ‘volwassenen’ niet. Het was erg leuk om weer in een ‘simpelere’ wereld terecht te komen, waar de belangrijkste agendapunten het nieuwe seizoen van Fortnite en die ene foto op Instagram waren. Al bestond dat in mijn tijd nog niet, dus zo simpel was hun wereld nu ook weer niet voor mij. En hoewel we hier volop meekregen dat frieten en chips niet zo gezond zijn, sloten Mathieu en ik de workshopdag af met een Mc Donald’s drive in. Want van al dat gepraat over frieten, krijg je er verdomd veel zin in!

– Emma Wyers, stagiaire communicatie @ Villa Basta